Kasta inek — satın almak veya satmak

Birds

Domuzlar

Пони

Tüm ırklar

Türkçe metin: Irkın tarihi: Kasta (diğer dillerde Aure-et-Saint-Girons olarak bilinir – "or-et-sen-jiron"), Pirene Dağları'nın merkezi bölgesinden gelen nadir bir Fransız sığır ırkını temsil eder. Kasta ırkının tarihi gizemle doludur, ancak İber ve Kelt gibi İspanyol ve Fransız ırklarının melezlenmesi sonucu ortaya çıktığı düşünülmektedir. Irkın kaydını yapmak için ilk girişim 1901 yılında yapılmıştır, ancak gerçek bir soy kütüğü ancak 1920 yılında ortaya çıkmıştır. O zamanlar "or" ve "sen-jiron" adında iki dalı vardı ve bunlar birbirinden biraz farklıydı. Bu inekler, dağlık bölgelerde yük taşımak da dahil olmak üzere, et-süt ve iş hayvanı olarak farklı amaçlar için kullanılıyordu. Ancak, 20. yüzyılda tarımda mekanizasyonun gelişmesiyle iş gücüne olan talep azalmıştır. Bu durum, Fransız kahverengi gibi diğer ırkların rekabetiyle birleşince Kasta nüfusunun keskin bir şekilde azalmasına yol açmıştır. 1970'li yıllara gelindiğinde, ırkın sen-jiron dalı yok olmuştur. Irk savunucularının çabaları sayesinde, özellikle Pirene Dağları'nın yüksek bölgelerinde hayatta kalmayı başarmıştır. 1983 yılı itibarıyla dünyada sadece 76 inek kalmışken, 2010 yılına gelindiğinde nüfus 40 işletmede 253 ineğe yükselmiştir. Dış görünüm: Kasta inekleri orta boydadır. Genellikle ırka adını veren kestane rengindedirler. Bazen rengi kırmızımsı veya tek renkte olabilir. Tüyleri yoğundur, derileri ve mukozaları açıktır. İneklerin ortalama yüksekliği yaklaşık 135 cm, ağırlıkları ise 600-700 kg'dır. Boğalar biraz daha büyüktür, ağırlıkları 800-900 kg'a kadar çıkabilir. Bu ineklerin ortalama uzunlukta başları, düz profilli ve hem erkeklerde hem de dişilerde bulunan uzun, lir biçiminde boynuzları vardır. Vücutları sağlam ve kısa, bacakları ise dağlık arazide kolayca hareket etmelerini sağlayacak kadar güçlüdür. Tırnakları serttir ve zorlu koşullarda ineklere yardımcı olur. Bakım koşulları: Kasta, dağların sert koşullarına mükemmel bir şekilde uyum sağlamıştır. Bu inekler çok dayanıklıdır ve soğuğa dayanabilirler. Kış döneminde rüzgar ve yağışlardan korunmaları gerekir. Hamile ineklere huzur ve iyi beslenme koşulları sağlanmalıdır. Yazın dağlık meralarda otlayabilirler ve uzun mesafeler (yer değiştirerek) geçebilirler. Verimlilik yönü: Tarihsel olarak Kasta inekleri çok amaçlı hayvanlar olarak kullanılmıştır: süt, et ve iş için. Bugün ırk esas olarak et üretimi için kullanılmaktadır.

Daha fazla bilgi için giriş yapın

Giriş yap

Ne ile beslenir

Rasyon: Saman, silaj ve konsantreler, sığırların beslenmesi için temel oluşturur. Hem merada hem de çeşitli otlardan elde edilen saman, hayvanlara gerekli lifleri sağlar, sindirim sistemlerinin sağlığını destekler ve sindirim sorunlarından kaçınmalarına yardımcı olur. Silaj ise enerji kaynağıdır ve özellikle taze otların bulunmadığı kış döneminde önemli olan vitaminleri içerir. Konsantreler, ineklere tam gelişim ve verimlilik için gerekli olan proteinler, yağlar ve karbonhidratlar sağlayarak rasyonu tamamlar. Sığırların yanı sıra, diğer ineklere de kök sebzeler verilebilir. Hamile ineklerin beslenmesine özel dikkat gösterilmelidir. Anne sağlığını ve fetüs gelişimini desteklemek için artırılmış besin maddelerine ihtiyaçları vardır. Bu dönemde, rasyonun kalsiyum ve fosfor gibi minerallerle, ayrıca A, D ve E vitaminleriyle zenginleştirilmesi önemlidir; bu vitaminler, hamileliğin normal seyrine yardımcı olur ve bağışıklığı güçlendirir. Buzağılar, yaşamlarının ilk aylarında anne sütü ile beslenir. Bu süt, sadece vücutlarını beslemekle kalmaz, aynı zamanda hastalıklara karşı koruyarak bağışıklıklarını destekler. Ortalama 4-5 ay boyunca beslenirler, ardından buzağılar başka bir besine geçiş yapmaya başlar ve yavaş yavaş yetişkin rasyonuna adapte edilirler.